Galileo

Aby stopy antywibracyjne Galileo mogły pracować z maksymalną skutecznością, należy dostroić je do rezonansów własnych urządzenia, na którym zostały ustawione.

Każde urządzenie audio posiada własną charakterystykę rezonansową, zależną między innymi od jego masy, wymiarów, konstrukcji obudowy, zastosowanych materiałów oraz rozmieszczenia elementów wewnętrznych.

Oznacza to, że nawet dwa urządzenia o identycznej masie mogą wymagać różnych ustawień Galileo, jeśli różnią się konstrukcją lub materiałami użytymi do budowy. Z kolei urządzenia o podobnych wymiarach, lecz wykonane z różnych materiałów, również będą wykazywały odmienne rezonanse własne.

Z tego względu nie jest możliwe jednoznaczne określenie właściwego ustawienia Galileo wyłącznie na podstawie masy urządzenia. Masa pozwala jedynie w przybliżeniu wyznaczyć punkt początkowy regulacji.

Ostateczne ustawienie należy zawsze wyznaczyć podczas odsłuchów.

Galileo zostały zaprojektowane w taki sposób, aby najwyższe położenie odpowiadało najlżejszym urządzeniom o masie około 1–3 kg. Wraz ze wzrostem masy urządzenia optymalne ustawienie będzie stopniowo obniżało się. Najniższe położenie odpowiada urządzeniom ważącym około 70-80 kg.

Tak szeroki zakres regulacji pozwala dopasować Galileo do większości urządzeń audio oraz zoptymalizować skuteczność tłumienia drgań.

Prawidłowe dostrojenie stóp Galileo wymaga cierpliwości i uważnego słuchania. Nawet niewielkie zmiany wysokości mogą wpływać na sposób reprodukcji dźwięku, dlatego warto zachować spokojne tempo regulacji i wykonywać odsłuchy w możliwie powtarzalnych warunkach.

Podczas strojenia zalecamy korzystanie z dobrze znanych nagrań, których brzmienie jest Ci znane. Najlepiej wybierać utwory zawierające zarówno wokale, jak i instrumenty akustyczne oraz fragmenty o zróżnicowanej dynamice.

Każde porównanie wykonuj przy tej samej głośności odsłuchu. Zmiana poziomu głośności może sprawiać wrażenie poprawy jakości dźwięku, utrudniając obiektywną ocenę efektów regulacji.

Po każdej zmianie ustawienia Galileo odczekaj chwilę przed rozpoczęciem odsłuchu. Następnie porównaj ten sam fragment nagrania z poprzednim ustawieniem. Oceniaj przede wszystkim naturalność przekazu, spójność całego pasma, swobodę dynamiki oraz łatwość śledzenia poszczególnych instrumentów i głosów.

Nie koncentruj się wyłącznie na ilości słyszalnych detali. Pozornie większa liczba szczegółów nie zawsze oznacza bardziej naturalny dźwięk. Właściwie dostrojone Galileo powinny poprawiać rozdzielczość nagrania bez naruszania jego równowagi tonalnej i z poprawą muzykalności.

Pierwszym krokiem nie jest odnalezienie idealnego ustawienia, lecz określenie zakresu, w którym będzie się ono znajdowało.

Najłatwiej osiągnąć to poprzez porównanie dwóch wyraźnie różnych ustawień wysokości.

Dla urządzenia o masie około 10 kg proponujemy rozpocząć od ustawienia 3 pełnych obrotów od dolnego położenia, a następnie zwiększyć wysokość do 5 pełnych obrotów.

Dla urządzenia o masie około 30 kg dobrym punktem wyjścia będzie 2 pełne obroty, a następnie 3½–4 obroty.

Dla urządzenia o masie około 50 kg zalecamy rozpoczęcie od 1 pełnego obrotu, a następnie zwiększenie wysokości do 3 pełnych obrotów.

Nie należy traktować tych wartości jako ustawień docelowych. Są one jedynie punktami odniesienia ułatwiającymi rozpoczęcie procesu strojenia.

Niższe z proponowanych ustawień zazwyczaj zapewni dźwięk o większej masie, gładkości i nasyceniu. Jednocześnie może sprawiać wrażenie zbyt spokojnego, nieco spowolnionego oraz pozbawionego energii i rytmiczności.

Wyższe ustawienie zwykle przyniesie większą ilość detali, lepszą otwartość i wyższą czytelność nagrania, jednak kosztem barwy, wypełnienia i masy dźwięku.

Jeżeli oba odsłuchy odpowiadają opisanym wyżej charakterystykom, oznacza to, że optymalne ustawienie Galileo znajduje się pomiędzy tymi dwoma położeniami.

Celem dalszej regulacji będzie odnalezienie punktu, w którym uda się połączyć zalety obu ustawień — naturalną barwę i odpowiednią masę dźwięku z wysoką rozdzielczością, energią oraz swobodą prezentacji.

Po określeniu górnej i dolnej granicy zakresu regulacji można rozpocząć precyzyjne strojenie Galileo.

Jeżeli punktem wyjścia jest ustawienie górne i podczas odsłuchu odczuwalny jest niedostatek barwy oraz wypełnienia dźwięku, należy obniżyć wysokość Galileo, obracając pierścień regulacyjny zgodnie z ruchem wskazówek zegara o cztery kreski podziałki (około 1/4 obrotu).

Jeżeli natomiast punktem wyjścia jest ustawienie dolne i dźwięk wydaje się zbyt spokojny, ciężki lub pozbawiony energii, należy podnieść wysokość Galileo o ¼ obrotu, obracając pierścień przeciwnie do ruchu wskazówek zegara.

Po każdej zmianie ustawienia należy odczekać, aż dźwięk ponownie się ustabilizuje. Dopiero wtedy warto przystąpić do kolejnego odsłuchu i oceny zmian.

Regulację wykonujemy stopniowo, przesuwając ustawienie o kolejne ¼ obrotu, aż zauważymy moment, w którym charakter brzmienia zacznie zmieniać się w przeciwnym kierunku.

Podczas regulacji w górę dźwięk stopniowo będzie zyskiwał otwartość i szczegółowość. Jeżeli jednak zacznie tracić naturalną barwę i wypełnienie, będzie to oznaczało, że optymalny punkt został przekroczony.

Analogicznie, podczas regulacji w dół dźwięk będzie nabierał masy i nasycenia. Jeżeli jednak stanie się zbyt ciepły, spowolniony lub utraci naturalną swobodę rytmiczną, również będzie to sygnał, że właściwe ustawienie zostało już minięte.

W obu przypadkach należy delikatnie powrócić do poprzedniego zakresu regulacji.

Po odnalezieniu optymalnego zakresu z dokładnością do około 1/4 obrotu, warto zmniejszyć krok regulacji do 1/8 obrotu (dwóch kresek podziałki) i ponownie przeprowadzić odsłuch.

Im wyższej klasy jest urządzenie oraz im większa jest rozdzielczość całego systemu audio, tym łatwiejsze będzie wychwycenie zmian wywoływanych regulacją Galileo.

Po odnalezieniu najlepszego ustawienia z dokładnością do 1/8 obrotu zalecamy pozostawienie systemu w tej konfiguracji przez 1–2 dni.

W tym czasie Galileo oraz urządzenie będą wzajemnie oddziaływać mechanicznie, a cały system będzie stopniowo stabilizował swoją pracę. Po ponownym odsłuchu może okazać się, że warto wprowadzić jeszcze bardzo niewielką korektę.

Korekta ta powinna być subtelna i wynosić jedną kreskę podziałki, sporadycznie dwie.

Nie zaleca się wykonywania ponownie dużych zmian o 1/4 lub 1/2 obrotu, ponieważ spowoduje to utratę wcześniej odnalezionego punktu strojenia i konieczność ponownego rozpoczęcia procesu regulacji. Jeżeli stopy Galileo będą wykorzystywane z kilkoma urządzeniami, warto zapisać optymalne ustawienia dla każdego z nich. Pozwoli to szybko odtworzyć właściwe położenie stóp po zmianie konfiguracji systemu i zachować powtarzalne rezultaty odsłuchowe.

Po zakończeniu regulacji wysokości ostatnim etapem optymalizacji jest właściwe rozmieszczenie stóp pod urządzeniem.

Najczęściej stosowanym rozwiązaniem jest ustawienie trzech stóp w układzie trójkąta — z jedną stopą z przodu i dwiema z tyłu lub odwrotnie.

Nie należy jednak traktować tego układu jako jedynego właściwego.

Ze względu na konstrukcję urządzenia, rozmieszczenie jego elementów wewnętrznych oraz rozkład masy, najlepsze rezultaty może przynieść również trójkąt niesymetryczny.

Przesunięcie jednej lub dwóch stóp nawet o kilka centymetrów może wyraźnie wpłynąć na sposób przenoszenia drgań, a tym samym na końcowy efekt brzmieniowy.

Szczególnie warto zwrócić uwagę na umiejscowienie ciężkich elementów urządzenia, takich jak transformator zasilający. Ustawienie jednej ze stóp bezpośrednio pod transformatorem może dać inny rezultat niż rozmieszczenie stóp w taki sposób, aby ciężar transformatora rozkładał się pomiędzy nimi.